Verkið var staðsett í tengibyggingu á milli rannsóknarstofubyggingar og skrifstofubyggingar olíufyrirtækisins Statoil. Verkið sýndi flóð og fjöru við einn af olíupöllum fyrirtækisins, Sleypni.

Sleypnir er einn af mörgum olíuborpöllum Statoil og er staðsettur langt úti í Norðursjó þar sem lögsaga Noregs og Englands mætast. Mikið af starfseminni á rannsóknarstofunum í landi byggjast á vinnu þess fólks sem vinnur dag og nótt úti á ballarhafi ýmist ofan sjávaryfirborðs eða neðan
.
Verkið mitt tengir þessa ólíku vinnustaði saman. Starfsfólk sem er að vinna í landi, með efni sem sótt er niður á hafsbotninn þar sem borpallarnir veltast um út á rúmsjó, gat lesið úr verkinu Ecco frá Sleypni, stöðu sjávar úti á borpallinum Sleypni. Á sex tímum (aðfall/útfall) leið ljósið um 11 m. yfir rýmið í tengibyggingunni Lyshallen, á stálvír. Hæðarmunur á flóði og fjöru (stöðu litla ljóssins í rýminu) var um 2.30 m. Mótór var stýrt af tölvu sem sá um að ljósið væri rétt staðsett og færi á réttum hraða.

Í rýminu var einnig mín viðmiðunarstöng (7 m. á hæð með 5 lömpum). Sýndi hún hvenær var stórstraumur. Þá daga á árinu sem það gerðist loguðu allir lamparnir 5 á stönginni, á öðrum tímum loguðu einungis 4. Gestir gátu kveikt á fimmta ljósinu með því að þrýsta á hnapp og slökknaði á því þegar takkanum var sleppt.

"Ecco fra Sleypni" var í rýminu í tæp tvö ár.